Definition of "bükülmek" in Türkçe

nesnesiz (nesne almayan) eylem

1. bükmek eylemine konu olmak.

2. eğilmek, eğri duruma gelmek.

   • Boynu iyice bükülmüştü

3. (iplik için) eğirmek eylemine konu olmak, eğrilmek.

   • Bir kilo ipek bükülmüş, hazırdı

4. döndürülmek, çevrilmek.

   • Direksiyon sağa bükülürse araba sağa döner