Definition of "bükmek" in Türkçe

unknown

1. sertçe kıvırmak ya da bir yöne çevirmek.

   • Güreşçi, hasmının kolunu bükmek için uğraşıyordu

2. eğmek.

   • Çocuk boynunu büktü. Şiddetli yel ağacı bükmüş

3. kat kat duruma getirmek, katlamak.

   • Örtüyü büküp kaldırdı

4. birkaç teli ya da ipliği bir arada burarak sarmak.

   • İpek büküyoruz

5. bir yöne döndürmek, çevirmek.

   • Sürücü, direksiyonu sağa büküp çocuğu ezmekten kurtuldu