Definition of "bıdık" in Türkçe

sıfat

1. kısa ve tıknaz (kimse).

2. (meyve için) küçük, ufak.

   • O köyde bıdık armutlar olurdu

3. küçükleri severken kullanılan bir söz.

   • Bu bıdık büyümüş galiba