Definition of "bıkmak" in Türkçe

unknown

1. sürüpgitmesi, yinelenmesi, sıkması nedeniyle bir şeyden doygunluk, yorgunluk ya da sıkıntı duyarak, onu artık istemez duruma gelmek.

   • Bal yiyen baldan bıkar demişler

2. çekemez, dayanamaz duruma gelmek.

   • Parasızlıktan bıktım, ne iş olsa yapacağım