Definition of "bağ" in Türkçe

ad

1. iki şeyi birbirine ya da birçok şeyi topluca birbirlerine tutturmak, bağlamak için kullanılan ip, sicim, şerit, tel gibi düğümlenebilir nesne.

   • Ayakkabıma bir çift bağ aldım

2. bu tür bir nesneyle yapılan düğüm.

   • Bu bağ kolay çözülmez

3. bir şeyi kaplayıp saran şey, sargı.

   • Yaranın bağını sıkı sar

4. bağlam¹, demet².

   • Birkaç bağ dereotu aldım

5. kemikleri birbirine bağlamaya, iç organları yerinde tutmaya yarayan lif demeti.

6. bağlantı, ilişki, ilgi.

   • İnsanlar arasında görünmez bağlar vardır