Definition of "bağımsız" in Türkçe

sıfat

1. her şeyde kendi başına davranabilen, bir kimseye ya da bir şeye bağlı olmayan, etki ya da yönlendirme altında bulunmayan, özgür, özerk.

   • Devlet, bağımsız bir kurumdur

2. mecliste, hiçbir partiye üye bulunmayan (milletvekili).

   • Bağımsızlar ret oyu verdi

3. kullanış yönünden bir başka şeyle bağlantısı bulunmayan.

   • Bağımsız bir odası vardı

4. kullanış yönünden belli bir kişiye ayrılmış olan.

   • Çocuk doğar doğmaz bağımsız bir oda sahibi oldu