Definition of "bağlaşık" in Türkçe

sıfat

1. bir şey yapmak amacıyla birbirlerine sözleşme ya da antlaşmayla bağlanmış bulunanlardan her biri.

   • Savaşta bağlaşıklar birkaç cephede çarpışmıştı

2. bir konuda birbirine destek olan (kimselerden her biri).

   • Atatürk’ün çağdışı bulduğu görüşler bugün kendilerine bağlaşıklar buluyor

3. neden, sonuç, önerti, sonurtu gibi birbiriyle çok sıkı ve karşılıklı bağımlılığı olan (nesne, terim).

4. karar, anlaşma, birlik.