Definition of "bağlam" in Türkçe

ad

1. türleri özdeş ya da birbirine yakın olan nesnelerin bir araya getirilip bağlanmış biçimi.

   • İki bağlam ekin sırtladı

2. bir düşüncenin kendinden önceki ve sonraki düşünceye uygunluğu, o düşüncelere bağlı olarak beliren anlamı, onlar arasında çelişmeye yer vermeyen bağlantı.

   • Bu kavram, kimi güç düşünce bağlamlarına yönelmeden açıklanamaz

3. (bir olguda) ilişkiler örgüsü, olay ve durumların birbirleriyle olan bağlantısı.

   • Konuyu tarihsel ve siyasal bağlamı içinde ele almalıyız

4. bir dil birimini kendinden önce ya da sonra gelen ve anlamını belirleyen birim ya da birimler bütününe bağlayan anlamsal durum.

5. tümcede bir sözcüğün, paragrafta bir tümcenin, metin içinde bir paragrafın yerini çevreleyen, onun anlamına belirginlik kazandıran, kendinden önce ve sonra gelen öğeler, bağlantılar bütünü.

   • Bir sözcüğün tümce içindeki konumu bağlam olarak nitelenir