Definition of "başıboş" in Türkçe

bileşik

1. bir kimseye, bir şeye bağlı bulunmayan.

2. önünde hiçbir engel bulunmayan ya da hiçbir ereği olmayan.

   • Çayın suları başıboş akıp gidiyor, bir işe yaramıyordu

3. bağlanmamış, özgür bırakılmış olan.

   • Köpekler sokakta başıboş dolaşıyordu

4. üzerinde bir baskı, denetim bulunmayan, yönetilmeyen.

   • O başıboş biri değildir