Definition of "başıbozuk" in Türkçe

bileşik

1. savaşta, askerlerin arasına katılmış sivil savaşçı.

   • Askerin içinde başıbozuklar da vardı, ama iyi iş gördüler

2. Osmanlı döneminde, savaş sırasında orduya katılan gönüllü erlere verilen ad.

3. düzensiz topluluk.