Definition of "başıkabak" in Türkçe

bileşik

1. saçı dökülmüş ya da dibinden tıraş edilmiş (kimse).

   • Orada, başıkabak biri herkese bağırıyordu

2. başına bir şey giymeden, başını örtmeden.

   • Çocuk soğukta başıkabak dolaşıyordu