Definition of "başsız" in Türkçe

sıfat

1. başı bulunmayan, başı olmayan.

   • Başı büyükse kesip, balığı başsız olarak tavaya koymak gerekir

2. bir yöneteni, başında bulunanı, yetkili bir yöneticisi bulunmayan.

   • Kimi işler başsız yapılamaz

3. yöneticisini yitirmek, yöneticisiz kalmak.

4. (aile, toplum) büyüğünü, önderini yitirmek.