Definition of "bakan" in Türkçe

sıfat

1. bakmak eylemini yapan (kimse).

   • Atlara bakan bir adamı var

2. bir yeri gören ya da yönü bir yere doğru olan.

   • Denize bakan bir evi ile sokağa bakan bir dairesi vardı

3. anayasa gereğince, devlet işlerinden birini yürütmek üzere, başbakanca genellikle milletvekilleri arasından seçilerek cumhurbaşkanınca onaydan sonra işe başlayan kimse, bakanlar kurulu üyesi.