Definition of "balon" in Türkçe

ad

1. çok ince kauçuktan yapılmış, içine gaz ya da hava doldurulup şişkin duruma getirilerek ağzı iple bağlanan, hafif gazla doldurulursa uçabilen çocuk oyuncağı.

   • Çocuk kaçan balonuna ağlıyor

2. havadan hafif bir gazla ya da ısıtılmış havayla doldurulunca atmosferde uçabilen ve altına bağlanan bir sepetle uçan bir taşıt olarak kullanılabilen, geçirimsiz bir kumaştan ya da sağlam kauçuktan yapılmış, küre biçiminde araç.

   • Bir zamanlar Atlantik Okyanusu balonla geçilmiş derler

3. karnı küre biçiminde, boynu kısa ve ağzı dar cam kap.

4. içi uçan gazla dolu oyuncak balona uzun bir ip bağlayıp sonra onu gökyüzüne salıvermek.

5. ilgilileri şaşırtmak, onların nasıl davranacaklarını ya da ne diyeceklerini anlamak ereğiyle gerçek olmayan bir haber çıkarmak, yaymak.

   • Balon uçurmakta onun üstüne yoktur