Definition of "baltacı" in Türkçe

ad

1. balta yapan ya da satan kimse.

2. sokak sokak dolaşıp isteyenlerin odunlarını balta ile yararak, kırarak sobalık duruma getiren kimse.

3. yangınlarda balta ile iş gören itfaiye eri.

4. Osmanlı döneminde, önceleri, ordunun sefere çıkışında, çalılık ve ormanlık yerleri temizleyerek kolay geçilecek duruma getirmek, çadırları kurup kaldırmak vb. ile, sonraları sarayı korumak ve sarayın dış hizmetlerini yerine getirmekle görevli asker ya da asker sınıfı.