Definition of "bant" in Türkçe

ad

1. yapılış özelliğine göre sarma, sargı, yapıştırma gibi işlerde yararlanılan, giysilerde süs, işaret vb. için kullanılan ensiz, uzun bağ.

   • Pakete bir bant geçir

2. yara üzerine konulan, özel biçimde hazırlanmış, ilaçlı ve yapışıcı küçük şerit.

   • Eczaneden yara bandı aldık

3. üzerine ses alınabilen, makarada sarılı ya da kaset içinde bulunan, ses alma aygıtlarında kullanılan manyetik oksitli plastik ya da selüloz şerit.