Definition of "basit" in Türkçe

sıfat

1. karışık bir yönü bulunmayan, anlaşılması ya da yapılması kolay olan, karmaşık olmayan.

   • İş çok basit, bir çocuk bile yapabilir

2. süssüz, yalın.

   • Anlatışı basit ve etkileyiciydi

3. gösterişten uzak, süssüz, sade.

   • Sırtında basit bir giysi vardı

4. bilgi ve görgüsü sıradan ve sınırlı olan, görgüsüz, bayağı (kimse).

   • Bunu basit kişiler yapar

5. herhangi bir özelliği olmayan, her zaman rastlanabilen, olağan.

   • Basit bir olayı büyütmeyin

6. kendi halinde, orta halli, gösterişsiz.

   • Köyde basit bir yaşamı vardı