Definition of "baygın" in Türkçe

sıfat

1. kendinden geçmiş, bayılmış durumda olan (kimse).

   • Baygın kadını zor ayılttılar

2. dalgın bakışlı, süzgün (göz).

   • Baygın gözlerini üzerime dikmişti

3. tutulmuş, gönül vermiş, bağlanmış (kimse).

   • Oğlan ona dünden baygınmış meğer

4. insanı kendinden geçirir gibi olan, insana baygınlık veren, insanın içini bayıltan (koku, ses vb.).

   • Sahnede baygın sesli bir kadın şarkı söylüyordu