Definition of "beşik" in Türkçe

ad

1. süt çocuklarını yatırıp sallayarak uyutmaya yarayan, genellikle ağaçtan yapılmış, sallanır bir tür küçük yatak.

   • Çocuğuna ceviz bir beşik almıştı

2. bir şeyin kaynağı olan yer, bir şeyin doğup yetiştiği, geliştiği yer.

   • Bir zamanlar Anadolu uygarlığın beşiğiydi