Definition of "bebek" in Türkçe

ad

1. yeni doğmuş çocuk, meme ya da kucak çocuğu.

2. bez, tahta, plastik gibi maddelerden yapılan insan biçiminde oyuncak.

3. kadınlar için sevgi sözcüğü olarak da kullanılır.

   • Olur bebeğim, bu yaz yine Side’ye gideriz

4. bebeğe yakışır biçimde, bebekçe (davranış).

5. çok güzel (kadın).