Definition of "bedel" in Türkçe

ad

1. karşılık, değer, eder, fiyat.

   • Bedelini ödeyip aldım

2. bir şeyin yerini tutabilen karşılık.

   • Bunun bedeli ağır olur

3. denk, eşit.

   • Yaramazlığı iki çocuğa bedeldi

4. başka biri yerine ve o kimsenin parasıyla hacca giden kimse.

5. askerlik yapmamak ya da askerlik yapılacak süreyi kısaltmak için devlete ödenen para.

6. karşılığını, tutarını vermek.

7. yaptığı bir yanlışın, kötü bir işin cezasını çekmek.

   • İnsan hatalarının bedelini acı öder