Definition of "beklemek" in Türkçe

nesnesiz (nesne almayan) eylem

1. bir iş oluncaya, bitinceye, sona erinceye ya da biri ya da bir şey gelinceye değin bir yerde kalmak, durmak.

   • Bir süre burada beklemek daha iyi olacak

2. biraz zaman vermek, süre tanımak.

   • Bir gün daha beklemekle bir şey olmaz

3. bir şeyi, bir kimseyi gözetip korumak, bekçilik etmek.

   • Hastayı sabaha değin beklemek gerekmişti

4. karşılaşma olasılığı bulunmak.

   • Ülkeyi zor günler bekliyor

5. ummak.

   • Bunu senden hiç beklemiyordum

6. düşündüğü, istediği, aradığı gibi olmak.

   • Tam beklediğim işi buldum derken, iş olmadı