Definition of "bela" in Türkçe

ad

1. çok büyük sıkıntıya ve zarara yol açan olay ya da kimse.

   • Bu beladan kurtulmak zor

2. çözümü, içinden çıkılması, alt edilmesi zor durum.

   • İnsan olanın başından bela eksik olmaz derler

3. yapılan kötülüklere karşılık olarak hak edilen ya da uğranılan ceza.

   • Tanrı onun belasını verecektir

4. insanı istemediği bir davranışa zorlayan şey.

   • İçki belası gençleri ağına düşürüyor. Başında kadın belası var