Definition of "belalı" in Türkçe

sıfat

1. sıkıntı verici, can sıkıcı, yorucu, üzücü.

   • Yokluk belalı bir iştir

2. sürekli kavga çıkaran, kavgacı.

   • Belalılarla arkadaş olma

3. yoldan çıkmış, geneleve düşmüş bir kadını koruyarak sömüren zorba sevgili.

   • Belalısı iki yerinden bıçaklamış kadını