Definition of "belge" in Türkçe

ad

1. bir gerçeği, bir olguyu gösteren, bir savın doğruluğuna apaçık inanç veren, tanıklık eden şey.

   • Bunu ilerde belgeleriyle yayımlayacağız

2. bir kimsenin niteliğini, bir şey üzerinde hakkını ya da kendisine verilen hakkı bildiren resmi kâğıt.

   • Tapu, mülkiyet için bir belgedir

3. ortaöğretimde, iki yıl üst üste kalan öğrenciye verilen, öğrenim durumunu gösteren kâğıt.

4. bir konuda durumu bildiren resmi bir yazı almak.

5. ortaöğretimde, bir sınıfta iki yıl üst üste kalarak belge³ ile okuldan çıkarılmak.

   • Oğlan belge alınca okulu bırakmak zorunda kaldı