Definition of "belgeli" in Türkçe

sıfat

1. belgesi bulunan, belgelenmiş olan, belgesi olan.

   • Bu belgeli bir gerçektir

2. iki yıl üst üste sınıfta kalmış olması nedeniyle öğrenimini sürdürme hakkını yitirmiş ve kendisine belge³ verilmiş olan (öğrenci).