Definition of "belirmek" in Türkçe

nesnesiz (nesne almayan) eylem

1. (bir şey) belli, görünür değilken, ortada yokken açığa, ortaya çıkmak, görünür duruma gelmek.

   • Ufukta bir şey belirmişti

2. (bir düşünce ya da durum) kesin bir biçim almak, belli olmak, açıklığa kavuşmak.

   • Oylar sayılırken seçimin sonucu belirmişti

3. iyice anlaşılır ve görünür bir durum almak, belli olmak.

   • Geleceğin belirmekte olduğunu seziyordum