Definition of "belli" in Türkçe

sıfat

1. her yönüyle bilinen.

   • Kaç yılında doğduğu belli değil

2. gizli saklı yönü bulunmayan, ortada olan, anlaşılan, açık olan.

3. açık ve kesin olarak bilinen, belirli.

   • O, işini belli zamanlarda yapar, bitirir

4. ötekilerden üstün ve önemli, en önemli.

   • Onun belli başlı işi, boş gezmekti sanki

5. belirli.

   • Çocuğun belli başlı bir işi yok

6. başta gelen, başlıca.

   • Bizim belli başlı sorunumuz buydu

7. iyice görünür, anlaşılır bir duruma getirmek, görünür kılmak, açığa vurmak.

   • Durum kendini belli etmişti

8. sezmesini sağlamak, duyumsatmak.

   • Ona bunu hiç belli etmek istemedik