Definition of "berbat" in Türkçe

sıfat

1. kötü.

2. beğenilmeyecek durumda olan, sevimsiz, pis, çirkin.

   • Berbat bir kokusu var

3. düzgünlüğü bulunmayan, darmadağın, bakımsız, bozuk.

   • Araba, berbat bir yolda ilerlemeye çalışıyordu

4. kötü bir duruma getirmek.

   • Işi berbat etmekte üstüne yoktur

5. kullanılmaz bir duruma getirmek, bozmak.

   • Çocuk oyuncağını berbat etmiş

6. kötü duruma düşmek, kötüleşmek.

   • Haberi duyunca berbat oldu biçare

7. kullanılamaz duruma gelmek, bozulmak.

   • Kiracı çıktı ama ev berbat olmuş