Definition of "bey" in Türkçe

ad

1. erkek adlarının sonuna getirilen bir saygı sanı.

   • Ali Bey henüz gelmedi

2. erkek kimseyi belirtir ve kimi zaman erkekler için ad gibi de kullanılır.

   • Bir bey telefon etti

3. koca, eş, erkek.

   • Kadıncağız beyini yitirdi

4. saygılı konuşmada efendi yerine geçer.

   • Sürücü, Haklısınız beyim dedi

5. iskambil kâğıtlarında birli, as.

6. bir beyliğin başında bulunan, beyliği yöneten kimse.

   • Karaman Beyi, Konya üzerine yürür

7. komutan.

   • Koca Ali alay beyi olmuştu

8. ileri gelen kimse, parası ve malı çok olan, varsıl, zengin.