Definition of "beylik" in Türkçe

ad

1. bey olma durumu.

2. devlet malı olan, devlete özgü bulunan, devletle ilgili, resmi.

   • Bir polis, beylik tabancayla kendini vurdu

3. (söz ya da düşünce için) orta malı, basmakalıp, yeniliği olmayan, çok bilinen, herkesçe kullanılan, sıradan.

   • Şiirde beylik sözlere yer yoktur

4. gönenç içinde yaşama.

   • O sürdüğü beyliği bilir

5. küçük ve ince bir tür asker battaniyesi.

   • Beyliği üzerine çekip uyudu

6. bir bey⁶ tarafından yönetilen küçük devlet ya da bölge.

   • Tarihte, Anadolu’da birçok beylik vardı

7. hükümet, devlet.

8. kişilerin yaptığı işi devlet yaparsa eksiksiz ve iyi yapar.

9. devletten aylık alarak geçinen, en sağlam, en güvenceli yolu bulmuş demektir.