Definition of "beyzade" in Türkçe

bileşik

1. varsıl kişinin oğlu, bey oğlu.

   • Beyzadeler Beyoğlu düşleri görüyordu

2. soylu kimse.

   • O tam bir beyzade gibi davranırdı

3. nazlı büyütülmüş kimse.

   • Ben beyzade değilim ki döküleyim, acı patlıcanı kırağı çalmaz