Definition of "bileşen" in Türkçe

ad

1. bir bileşke oluşturan güçlerden her biri.

2. bileşim yoluyla bir sözcüğün yapısına giren ve artık kendi sözlük anlamını düşündürmeyen sözcük; örneğin hanımelideki hanım ve el birer bileşendir.