Definition of "bilezik" in Türkçe

ad

1. altın, gümüş, bakır gibi madenlerden ya da her türlü maddeden yapılan ve süs olsun diye bileğe takılan halka.

2. iki borunun ucunu birleştirmeye yarayan, halkaya benzer parça.

3. motor pistonlarına, özellikle sızıntıyı önlemek için yerleştirilen, uçları açık ve esnek halka.

4. atların bacaklarındaki dar, beyaz, halka biçimindeki leke.

5. kelepçe.

6. edilgen eşcinsel erkek.

7. kuyu ağzına konulan, ortası delik taş.

8. harmanda, bilezik biçiminde yığılmış sap.

9. sütunun taban ve başlıkla birleştiği yerlerde kullanılan halka biçiminde metal çember.