Definition of "bilgi" in Türkçe

ad

1. insan aklının alabileceği gerçek, olgu ve ilkelerin tümüne verilen ad.

2. bir konu ya da iş konusunda öğrenilen ya da öğretilen şeyler.

   • Çocukların kafasına bilgi dolduruluyor

3. bir şeyden haberi olma durumu, bir şeyi bilme durumu.

   • Bu konuda bir bilgim yok

4. araştırma, gözlem ya da öğrenme yoluyla elde edilen gerçek.

   • Bilgi, araştırmayla sağlanır

5. insan zekâsının çalışması sonucu oluşan düşünsel ürün.

6. genel olarak ve ilksezi durumunda zihince kavranan temel düşünüler.

7. bir yargılama yapabilmek ve bir yargıya varabilmek için gereken öğelerin her biri.

   • Seninle ilgili bilgi olmazsa, seni nasıl anlarım?

8. bilim.

   • İnsana çağ atlatan bilgidir

9. (bilişimde) kurallardan yararlanarak kişinin veriye yönelttiği anlam.