Definition of "bilgicilik" in Türkçe

ad

1. bilginin duyu algısı ve bundan doğan sanı olduğunu öne süren, bilgiyi kuramsal bir bilme isteği olarak değil işe yararlılığı yönünden değerlendiren, kuşkuyu ve eleştiriyi bilgiye ulaşmada yöntem olarak kullanan, söz söyleme sanatına önem veren, antik çağ Yunan felsefesinde bir akım.

   • Bilgicilik, daha sonra söz söyleme sanatı anlamını da içermişti

2. başkasını yanıltmak için, söz söyleme sanatını kullanarak, doğru olmadığını bile bile yapılan akıl yürütme ve bundan bir sonuç çıkarma işi.