Definition of "bilinç" in Türkçe

ad

1. insanın kendisini, çevresini ve olup biteni tanıma, algılama, kavrama, fark etme yetisi.

   • Bilinç, kişiyi kişi yapan şeydir

2. algı ve bilgilerin zihinde duru ve aydınlık olarak izlenme süreci.

3. bir topluluğun ruh etkinliğinin, ruhsal durumunun tümü.

4. temel algılayış biçimi, temel görüş.

   • Bizde tarih bilinci gelişmemiştir

5. kişide, bilinçsizleşme durumu.

   • İnsanın ölüm döşeğindeki bilinç yitimini betimlemek güçtür

6. bilincin kısa ya da uzun bir süre ya da büsbütün yok oluşu.