Definition of "bindirmek" in Türkçe

unknown

1. bir kimseyi bir şeyin üzerine çıkartmak, oturtmak ya da içine yerleştirmek, bir kimsenin bir şeye binmesini sağlamak.

   • Çocuğu ata bindirmek istemedi

2. (taşıt) baş tarafından bir yere vurmak ya da bir başka taşıta çarpmak.

   • Araba, öndekine güm diye bindirdi

3. eklemek, katmak.

   • Gideri malın fiyatına bindirmek gerekirdi

4. üste gelecek bir yapı gerecini alttakinin üzerine, biraz daha taşacak biçimde yerleştirmek.

5. ağır eleştirilerde bulunmak, yüklenmek.

   • Muhalefet iktidara bindirdikçe bindirmekteydi