Definition of "binmek" in Türkçe

unknown

1. yüksek bir şeyin ya da bir hayvanın üstüne çıkıp ayaklarını sallandırarak oturmak.

   • Ata binmek için binektaşına çıktı

2. bir yere gitmek için araba, otomobil, tren, uçak, vapur gibi bir taşıtta yer almak, bir taşıta girip oturmak.

   • Biz binince otobüs kalktı

3. (bisiklet, motosiklet için) kullanmayı bilmek, kullanmak.

   • Bisiklete binmek kolayca öğrenilebilir

4. bir şey sıkışarak yanındakinin üstüne çıkmak.

   • Doktor, Damar damara binmiş dedi

5. kendisine bindirim yapılmak, fiyatı artmak.

   • Benzine yine yüzde beş bindi

6. eklenmek, katılmak.

   • Bu fiyata öteki giderler de binecek

7. bir kiriş başka bir kirişin üzerine oturmak.