Definition of "birikmek" in Türkçe

nesnesiz (nesne almayan) eylem

1. üst üste ya da yan yana toplanıp, bir araya gelip bir yerde yığılmak.

   • Evde bir aylık toz birikmişti

2. birbirine eklenip çoğalmak, artmak.

   • İşler birikti, yapan yok