Definition of "birleştirici" in Türkçe

sıfat

1. birliği sağlayan, birleştiren.

2. anlaşmayı, uzlaşmayı sağlayan (kimse, görüş).

   • Bu amaç artık birleştirici olamıyor

3. iki ya da daha çok şeyin, nesnenin birleşmesini sağlayan.