Definition of "bitirim" in Türkçe

sıfat

1. uyuşturucu alım satımı, kumar, dolandırıcılık gibi işlerde deneyimli (kimse).

2. alımlı, çekici, hoş (kimse, yer).

   • Çok bitirim bir karıydı bey ağabey

3. kabadayı, külhanbeyi.

   • Bitirimler sokakta nara atıyordu

4. çok deneyimli, bilgili, feleğin çemberinden geçmiş, yaman, zeki (kimse).

5. kumar oynanan yer, kumar oynatılan kahvehane.