Definition of "bitmek" in Türkçe

nesnesiz (nesne almayan) eylem

1. hiç kalmamak, tükenmek.

   • Evde kahve, çay bitmiş

2. sonu gelmek, sona ermek, tamamlanmak.

   • İş bitti

3. yorgunluktan güçsüz kalmak, gücü tükenmek.

   • Koşturmaktan bittim bugün

4. çok zayıflamak, güçsüzleşmek.

   • Hasta bitmişti

5. yıkılmak, perişan olmak.

   • Gözleri acı doluydu, bitmişti

6. aşırı ölçüde hoşlanmak, kendinden geçercesine sevmek, çok sevmek, çok beğenmek, çok sevgi duymak, bayılmak².

   • Gülüşüne bitiyorum onun

7. sonu hiç gelmeyen, uçsuz bucaksız, hiç bitmeyen.

   • Kerem, bitmez tükenmez yollara düşmüş, gidiyordu

8. pek çok, yığınla.

   • Adamın bitmez tükenmez parası varmış