Definition of "boğucu" in Türkçe

sıfat

1. boğma özelliği olan.

   • Savaşta boğucu gaz da kullanılmış

2. solunumu güçleştiren.

   • Salonda boğucu bir duman vardı

3. (hava için) çok sıcak, bunaltıcı.

   • Çukurova’nın boğucu günleri başladı