Definition of "boşalmak" in Türkçe

nesnesiz (nesne almayan) eylem

1. içinde ya da üzerinde hiçbir şey kalmamak, boş duruma gelmek.

2. dışarıya akmak, dökülmek.

   • Sürahi devrildi, suyu masaya boşaldı

3. elinde işi kalmamak, işini bitirip başka iş yapabilecek zamanı kalmak.

   • Ustanın eli boşalınca haber verin

4. kurgusu bitmek, gevşemek, açılmak, çözülmek.

   • Saatin zembereği boşalmış

5. sıkıntılarını birine anlatarak açılmak, rahatlamak.

   • O, sıkıntılandı mı boşalmak için adam arar

6. (hayvan) bağından kurtulmak, boşanmak².

7. (kumarda) bütün parası bitmek, oynayacak parası kalmamak.

8. cinsel ilişki sırasında doyuma ulaşmak, orgazm olmak.