Definition of "bok" in Türkçe

ad

1. ➽dışkı.

2. (kaba konuşmada) hor görülen, tiksinilen şey.

   • Bırak şu boku da işine bak

3. boka batmak, boka düşmek, (iş) boka sarmak gibi deyimlerde güç durum belirtir.

4. (özellikle para için) çok.

5. çok kötü.

6. kötü bir düzende karışık ve kötü her iş kendisinin buyruğuyla yapılan kimse.

7. burnunu her işe sokan, her işe karışan kimse.

8. çok kötü ve sinirlendirici, yakışıksız bir iş yapmak.

9. yanlış yapmak, hatalı davranmak.

   • Bir bok yedi, düzeltmeye uğraşıyor

10. halt etmek.

    • Yerimde sen olsan ne bok yerdin?

11. hela deliği, kubur, hela.

12. anüs.

13. yararsız, gereksiz, belki de zararlı bir şey uğruna yok olmak, boşu boşuna harcanmak.

14. boş yere, boşu boşuna ölmek.

15. güç bir durumla karşılaşmak, güç bir duruma düşmek.

16. işlevsiz duruma düşmek, işi bitmek.