Definition of "bozgun" in Türkçe

ad

1. bir topluluk içinde karşılıklı güvenin bozulması yüzünden ortaya çıkan karışıklık.

2. yenilen bir ordunun, asker onurunun gerektirdiği bütün bağları yitirerek düzensiz bir biçimde çekilmesi.

   • Bozgunda, düzen aranmaz

3. bu durumda bulunan.

   • Savaşta, bozgun orduyu durdurmak güçtür

4. tam yenilgi.

   • O, bu bozgunu unutamaz