Definition of "bozuk" in Türkçe

sıfat

1. bozulmuş olan.

   • Bozuk kaldırımda yürümek zordu

2. yolunda gitmeyen, düzenli yürümeyen.

   • İşler oldukça bozuk gidiyor

3. (araç için) çalışmayan, işlemeyen ya da kötü işleyen, bozulmuş olan.

   • Saat bozuk, onartmak gerekiyor

4. (vücut organları için) işlevini yapamaz duruma gelmiş olan.

   • Çocuğun gözleri bozuk, gözlük takıyor

5. (yiyecek için) yenmeyecek duruma gelmiş, kokuşmuş.

   • Bu yemek bozuk, dökelim

6. kötü.

   • Onun bozuk düşüncelerini kim dinler?

7. bir şeye canı sıkılmış, sıkıntılı, sinirli ya da kızgın.

   • Orhan bugün bozuk, varmayın yanına!