Definition of "bulaşık" in Türkçe

ad

1. yiyecek ya da içecekte kullanıldıktan sonra yıkanmamış mutfak eşyası, kap kacak.

   • Evin bulaşığını kim yıkayacak?

2. yiyecek içecekte kullanılmış olan, bulaşmış olan (kap).

   • Bulaşık bardakla su içilmez

3. kötü, kirli.

   • Bulaşık işlere girip çıkmıştı

4. yapışkan, sırnaşık (kimse).

5. kavga çıkarmaktan hoşlanan, kavgacı (kimse).