Definition of "bulanmak" in Türkçe

unknown

1. her yanı, toz, sıvı ya da yapışkan bir şeyle kaplanmak.

   • Ayakkabısı çamura bulanmıştı

2. duruluğunu, berraklığını yitirmek, bulanık bir duruma gelmek.

   • Çay bulanmış

3. (gökyüzü için) bulutlanmak, parlaklığını, açıklığını, berraklığını yitirmek.

   • Bu sabah iyi, dün gökyüzü bulanıktı

4. (iç, mide için) bulantısı olmak.

   • Biraz midem bulandı

5. karışmak.

   • Söylediğiyle kafam biraz bulanmıştı